zondag 13 augustus 2017

Aardbeienijsjes!

'Summer is a state of mind' zei ik op Instagram enkele dagen geleden.  Zomeren in België is nooit echt zonder risico.  Die warme hittegolf, waar de boeren smeekten om regen maakte plaats voor druilerige dagen...  Te warm, te nat, te koud... 'te' tjah.  Vooral die laatste te druiligere dagen in combinatie met vakantie, niet echt een match made in heaven me dunkt.  Kinderen binnen bezig houden terwijl je keihard hoopt dat de school snel weer begint is misschien niet de ideale invulling van de congé.  

Bon, opeens scheen er weer wat zon, hoera!  Daarvan moeten we op en top genieten en hoe kan je dat beter doen dan met lekkere ijsjes, of beter met lekkere zelfgemaakte gezonde aardbeienijsjes?

Wat heb je nodig?

- een hoop heerlijke aardbeien.
- een pot witte yoghurt 
- ijsjesdingen voor in de diepvries (ik weet niet of er hier wel een echt woord voor bestaat...)


Wat moet je doen?

Snij die heerlijke hoop aardbeitjes in stukken en smijt ze in een potje.


Plet de aardbeien tot een prutje.


Meng een hoop witte yoghurt onder je aardbeienprut.  Meng niet te hard zodat je het gemarmerd effect krijgt als je ijsje bevroren is.  Ik gebruikte ongezoete witte yoghurt,  indien je kinderen echte zoetebekjes zijn kan je misschien beter gezoete yoghurt gebruiken of wat honing of suiker aan je yoghurt toevoegen.


Vul de ijsjesdingen en zet ze in de diepvries en wacht een hele poos of drink een roseetje en doe een dutje.  


Voila, na een paar uur in de diepvries zijn je gezonde aardbeienijsjes klaar. Smakelijk!


ijsjesdingen voor in de diepvries: Action

dinsdag 8 augustus 2017

En, hoe is het nu?

De zin 'En, hoe is het?' met een medelevende blik, is er eentje die ik ongeveer overal te horen krijg.

Tja, hoe is het... Hoe kan het zijn als je gezin eventjes gebroken is, als de normale gang van zaken compleet verstoord wordt door een missie van manlief?  Als je opeens geen echt gezin meer vormt?  

Het is wat het is.  Duizend tranen, beetje paniek en ontzettend veel stress op voorhand waren niet direct ideaal om te starten aan dit avontuur...  Hoe overzie je in godsnaam een periode van 4,5 maand alleen met een peuter en een kleuter? Hoe plan je die vreselijk lange grote vakantie?  Waar haal je inspiratie om die kiddo's bezig te houden?  Hoe ga je om met hun gemis van de papa?  En vooral, waar haal ik de energie om heel dit avontuur aan te kunnen?

Vragen waar ik na 6 weken nog niet direct een antwoord op heb.  6 weken van de 19.  Misschien zijn er geen pasklare antwoorden nodig, we zien wel hoe het loopt, een dag met een keer.  Ongeveer één derde is gepasseerd zonder al te veel kleerscheuren.  Wel met af en toe een obligatoir dipje maar ook met gezellige momenten met vriendinnen, de zoontjes en familie.  Oh ja, en ook met roséetjes, een hele boel roséetjes!

Nog 13 weken te gaan, 13 weken van belachelijk vroeg opstaan (en meestal even belachelijk vroeg gaan slapen), 13 weken van krampachtig zorgen dat het energieniveau niet keldert, 13 weken van denken: "This too shall pass"... Maar ook 13 weken met lieve vrienden, van ontzettend hartverwarmende berichtjes, van heel veel steun, ook uit onverwachte hoeken...
Ik sta er niet alleen voor, voor dit avontuur, dat werd al duidelijk de eerste 6 weken en dat zal ook zo zijn de volgende 13. Bedankt x







donderdag 13 juli 2017

Een blauw zomerjurkje!

Na het aftellen naar het afscheid van m'n hubby en het erna weer op onze plooi komen kon ik mezelf nog eens motiveren om achter mijn naaimachine te kruipen.  Soms is het eventjes jezelf oppeppen, wetend dat je er deugd van zal hebben, van een beetje creatief bezig te zijn, van wat kleertjes te naaien.  Eens alles klaar ligt, eens het patroontje overgetekend is en je met je stof bezig bent, dan weet je weer waarom je naaien zo leuk vindt...  Ik zou zo weer een ellenlange to sew lijst kunnen aanleggen en er alvast de gewenste stofjes voor kopen maar met een beperkt vatje energie hou ik wat in.  Niet al te veel to do lijstjes, niet al te veel druk, lijkt me een strak plan voor de komende maanden!  Maar ik heb de naaimicrobe wel weer te pakken, fieuw!


Soit, ik naaide dus weer, en dit keer iets voor mezelf.  Een zomerjurkje in de zomer, klinkt ideaal toch?  Ik nam een patroontje van een jurkje met lange mouwen dat ik al eens maakte en liet in mijn nieuwe zomerversie de mouwtjes achterwege.  In mijn stoffenvoorraad vond ik een plezierig blauw stofje met 'vliegertjes' op die ik vorig jaar bij Kiwifabrics vond.   Hup, de schaar er in, onder mijn naaimachine en overlocker et voila, mijn nieuw kleedje is klaar!







patroon: Rianne - LMV

dinsdag 4 juli 2017

Say cheese!

Nieuwe dingen uitproberen doe ik dolgraag.  Nieuwe apparaatjes, nieuwe patroontjes, nieuwe technieken, nieuwe stofjes, nieuwe van alles en nog wat!  Heerlijk vind ik het om aan de slag te gaan met iets dat ik nog niet ken.  Het nadeel is wel dat je nogmaals met je neus op de feiten gedrukt wordt dat je geen extra uren kan toveren in een dag.  Naaien, knutselen, de cameo, een bullet journal,...   Creatieve hobby's, het is me wat! 

Na het proberen van de fuse ging ik nu aan de slag met een houtbrandertje.  


Een houtbrander, euhm, brandt dus in hout.  Het is een klein machientje, zoals de fuse eigenlijk, met verschillende opzetstukjes er bij.  Je ziet er vier van de vijf op de foto.  (de vijfde zat nog in de houtbrander af te koelen...)  Elk opzetstukje brandt op een andere manier: dikke lijnen, dunne strepen, platte streepjes,...  Ik testte ze allemaal uit op een oud wijnkistje.  Direct werd duidelijk dat een klein beetje oefening nodig was.  O ja, en ook een portie voorzichtigheid want de houtbrander wordt echt heel heel warm! Een beetje geduld is dus nodig als je het ene opzetstukje wilt vervangen door het ander... (yup, ik verbrandde me een beetje...).


Omdat mijn handletteringskills niet dat zijn printte ik 'Say cheese' in spiegelbeeld af in een zwierig lettertype.  Daarna plakte ik het op mijn houten snijplankje en drukte ik de tekst door met een potlood.  Hup, in 1 2 3 staan je letters er op, handig toch?




Daarna was het een kwestie van geduld en wat precisie.  Ik koos het het opzetstukje voor dikke lijnen en ging er over.  Direct was mijn bureautje gevuld met de geur van een smeulend vuurtje.  Mmm, instant kwamen de scoutskampherinneringen boven.  Lang leve die zomerse kampvuuravonden met vrienden en pintjes.  Zwiep, na een korte trip down memory lane terug naar de plank en mijn houtbrander.  

Geef toe, zo'n gepimpte houten snijplank is toch wel tof he!


Vanaf nu kijk ik toch helemaal anders naar alle houten plankjes, potjes, kadertjes etcetera.  Niets is nog veilig voor mijn houtbrander en ik... beware houten dingen, beware!


houtbrander: Feeërieke 

woensdag 28 juni 2017

Kakakoekjes!

Als er iets is waar mijn kinderen ontzettend vaak mee bezig zijn is het met verjaardagen.  Welke taart zullen we maken voor mijn verjaardag?  Hoeveel keer slapen nog tot ik jarig ben?  Maar het wordt ook gebruikt als omkoopmiddel.  'Billie, mag ik daar nu eens mee spelen? Dan mag je naar mijn verjaardag komen... 'Euhm, mama als ik geen snoepje mag, dan mag je niet naar mijn verjaardag komen... '(yeah right).  

Verjaren, het feest en de uitdeelcadeautjes, je raakt er niet zomaar om heen.  Kleine Billie verjaart in de grote vakantie dus die mag nu al trakteren in de klas.  Niet evident om aan hem uit te leggen dat het voor zijn verjaardag is maar dat het eigenlijk nog niet zijn verjaardag is... soit, het kind zal zich een paar keer jarig voelen.

Voor Otto-Jan gingen we helemaal gezond met fruitraketjes, voor Billie kozen we een iets meer suikerbevattende traktatie, namelijk koekjes, kakakoekjes om precies te zijn.  'Kaka' een woord dat hier meermaals per dag de revue passeert; ofwel omdat ze effectief naar het groot toilet moeten maar vooral omdat het bijzonder grappig is om te pas en te onpas 'kaka' te antwoorden op al gelijk welke vraag ik stel...  Bijvoorbeeld: 'Kinderen, kom voor jullie tanden te poetsen!' en dan roept er eentje terug 'kaka'...  en hup, na dan volgt er gegrinnik en gelach want ja, op elke vraag is kaka als antwoord echt een goeie mop apparently... Dus koekjes in de vorm van een kakaatje, dat zal zeker voor amusement zorgen!

Zeg nu zelf, ze zijn wel een beetje grappig he? 


Wil je ook graag kakakoekjes maken voor je kindjes, voor jezelf of voor aan je baas te geven?  
Wel, hier volgt het receptje...


Om mooie drolletjes te maken, rol je eerst een worstje.  Daarna drapeer je dat worstje mooi in een hoopje kaka.  




Eens ze gebakken en afgekoeld zijn kan je ze versieren met oogjes.  Tijdens mijn last minute zoektocht naar oogjes gisteren merkte ik dat dat niet echt standaard in het cupcakeversierselassortiment zit... In plaats van kant en klare oogjes nam ik chocolade'stifjtes' van Dr. Oetker.  Je tekent eerst twee dikke bolletjes met de witte chocolade op je koekje.  Als die wat gedroogd zijn kan je ze plat duwen.  Daarna kan je er een pupil op maken met de zwarte chocoladestift en die dan ook een beetje plat duwen.




Voila, een blije peuter met een hoop kakjes.








zondag 18 juni 2017

Moestuinplezier!

Ze kriebelden een poosje geleden, die groene vingers van me...  Dus ik deed eens zot en bestelde een hoop zaadjes online.  We maakten plaats in de tuin voor een hoop heerlijk versgekweekte groentjes.  Grondige research over wat wanneer te planten, te zaaien en te oogsten deed ik op de blog van Mme Zsazsa.  Daarna verdeelde ik de moestuin in kotjes van ongeveer 30 op 30 cm, ideaal om aan square foot gardening te doen!  Voila, de voorbereidingen waren getroffen dus ik kon beginnen zaaien.

Heerlijk vind ik het, zaadjes planten in apartje potjes (en sommige rechtstreeks in de grond), wachten, water geven, lang wachten en dan zie je het opeens, een piepklein sprietje, die heel tijd groter en groter wordt.  Na een tijdje is dat sprietje een plantje met lekkere groentjes waar je van kan smullen.  Ik blijf dat toch fascinerend vinden...

Sommige potjes bleven gewoon een potje aarde, geen klein sprietje die tevoorschijn kwam, gewoon aarde met een zaadje zonder ambitie om te groeien.  Daarom kocht ik ook op de markt nog een paar plantjes (zoals kerstomaatjes en snackkomkommers) om ons assortimentje aan groenten en fruit uit te breiden.  

Kijk maar eens mee...

Gele kerstomaatjes (gekocht plantje)

Koolrabi (gezaaid)

Peultjes (gezaaid)

Venkel (gekochte plantjes)

Rode bieten (gezaaid)

Verschillende soorten sla (gekocht op de markt)

Framboosjes (gekregen stekje)

Stekelbes (gekocht plantje)

Heerlijk toch?  

We oogstten al peultjes, een klein bosje wortelen, enkele bietjes en wat sla.  Ik verlang al naar de volgende rijpe groentjes! Gelukkig word ik daarvan, van te wroeten in de aarde, van elke dag te gaan kijken naar de stand van zaken, en van stiekem de rijpe frambozen op te smullen!



zondag 11 juni 2017

Feesthemdjes.

Hemdjes, dat wou ik maken voor Wolf zijn communie. Hemdjes voor de kleine kiddo's, en een hemdje voor Wolf zelf uit bijpassende stofjes.   In het oorspronkelijke plan stond nog een kleedje voor mezelf en nog iets voor Steve op mijn to do lijstje.  Naarmate d-day naderde ging ik snel een kleedje voor mezelf shoppen en moest Steve vlug iets uit zijn kast graaien... Tjah, iets van hooi en een vork, te weinig energie en een te grote fan van redenen zoeken om stofjes te kopen.

Soit, ik maakte eerst de twee kleinste hemdjes, zo zat het patroontje al goed in de vingers alvorens ik aan het grotere modelletje begon.  Ik gebruikte weer het patroontje van Zonen09 dat ik ook al eens hier en hier gebruikte.  Ik kocht een deel bijpassende stofjes van Soft Cactus, mooi en goeie kwaliteit., ideaal dus.  Hupla, patroontjes overtekenen, stofjes knippen, stukjes verstevigen,  naaien, strijken, locken, naaien, beetje lostornen, strijken, locken, labeltjes vergeten, lostornen, labeltjes bevestigen ... et voila, twee zelfgemaakte jongens met zelfgemaakte hemdjes.  Zijn ze niet om op te eten? 










Patroon: Theo - Zonen09

maandag 5 juni 2017

Een boek vol herinneringen + give-away

Een communie ten huize Wobie zorgde voor wat blogstilte.  Het is toch wat, hemdjes voor alle kiddo's maken, feestje organiseren, boodschappen doen, zaal versieren, cadeautje zoeken... Dat en nog duizend en één andere dingen stonden op de ellenlange communie to do lijst.  Gisteren was het dan eindelijk zo ver, D-day, een gezellige dag, familie en vrienden bij elkaar, mooi weer en een lekkere bbq!  Woop woop.

Elk jaar maken we een fotoboek en Wolf vindt het heerlijk om daar in te bladeren.  Dus het leek een leuk ideetje om een fotoboek speciaal voor hem te maken, eentje die heel zijn leven omvat, van zijn geboorte tot nu...  Eentje van chubby baby tot grote knaap die bijna naar het middelbaar gaat.  We hebben er punten mee gescoord want Wolf is er dolblij mee!

We kozen voor een vierkant boek van Smartphoto, mooie kwaliteit en vlotte verzending!  We bestelden hem betrekkelijk last minute wat voor een klein beetje extra stress zorgde maar gelukkig, hij kwam net op tijd toe, fieuwkes!





We mogen zelfs van Smartphoto een waardebon van 25€ (en gratis verzending) weggeven, hoe plezierig is dat? Wat moet je doen om kans te maken op deze leuke waardebon?  

Wel, laat hieronder weten wat jij zou willen kopen met de waardebon (kijk hier maar eens), brand een kaarsje en doe een schietgebedje en misschien komt de waardebon wel jouw richting uit!  

Volgende zondag wordt de winnaar bekend gemaakt op de Facebookpagina! Fingers crossed!